Samen kunnen we veel

december 2020

Een aantal maanden hebben we elkaar weer fysiek kunnen treffen. Wat was dat fijn! Helaas gaan alle bijeenkomsten nu weer online en ook individuele afspraken kunnen niet altijd meer fysiek. Echter, onderwijsmensen laten zich niet zo snel uit het veld slaan, dus het project loopt gewoon door.

De nieuwe scholen staan alweer in de startblokken om in januari te beginnen. De eerste kennismaking is al geweest. Natuurlijk weer een groep leuke betrokken mensen. We merken dat iedereen die zich opgeeft voor dit project, al vanuit zichzelf deze doelgroep een warm hart toedraagt. Dat hebben we nodig en het is erg prettig om juist met zulke collega’s te werken.

De ITK maatjes van periode 1 en 2 hebben hun eerste intervisie bijeenkomst gehad. Via het scherm hebben we toch goed met elkaar kunnen sparren en de mensen die een casus inbrachten, gaven aan zich erg geholpen te voelen.

Deze maatjes en dan vooral die van periode 1 brengen nu de opgedane kennis en ervaring de school in. Dat blijkt een grote uitdaging te zijn. Hoe help je je collega’s als je weet dat die het al zo druk hebben? Samen proberen we, ons verplaatsend in de betreffende collega, dat kind in die groep toch te helpen door een zo behapbaar mogelijk programma samen te stellen. Daarbij gaan we uit van heel kleine stapjes. Wat sluit aan bij het programma in de groep? Kan dit kind wel met alles meedoen op groepsniveau? Zo nee, welk vak pakken we dan als eerste aan? Hoe doen we dat, hoe zorgen we ervoor dat die leerling extra aandacht krijgt zonder dat de leerkracht zich in allerlei bochten moet wringen?

De praktische benadering van ons project blijkt tot nu toe goed te werken. Als een leerkracht bijvoorbeeld ziet, hoeveel een kind vooruit kan gaan met 5 minuutjes per dag extra lezen, dan geeft dat voor zowel het kind als de juf heel veel voldoening.

We zien bij deze maatjes ook dat ze nu vanaf stap 1 betrokken worden bij de intake, de warme overdracht vanuit de ITK en dat zij direct de achterstand die er bij deze leerlingen nog bestaat, samen met hun collega aanpakken.

Natuurlijk gaat dit hele proces niet vanzelf. Soms is er weerstand, wéér een kind met ‘zorg’ of dit kan echt niet hoor in mijn grote groep. Samen bedenken we dan hoe we dit nog beter aan kunnen pakken en betrekken hier uiteraard ook de IB-er erbij. Met elkaar kunnen we heel veel, dat is een ding dat zeker is!

Terug naar homepage